De Amsterdamse burgemeester is verliefd op de moslims in de hoofdstad. Ondersteuning van een Nakba-herdenking, een sneer naar Joodse leiders, het afzeggen van een conferentie tegen het antisemitisme en als klap op de vuurpijl de gemeentelijke uitgave over het moslim erfgoed in Amsterdam. Publicist Sivan Behr vraagt zich af of Halsema ook achter de schermen de voorgenomen Israël boycot initieert.

Mijn directeur is in februari 1944 geboren. In de onderduik. Zijn moeder was door het verzet naar Friesland gebracht om in het geniep te bevallen. Hij verbleef bij onderduik ouders en het duurde anderhalf jaar voordat hij kon terugkeren naar de geboorteplaats van zijn vader en moeder, van zijn grootouders en overgrootouders. Echter het Joodse erfgoed van de hoofdstad gaat terug naar eind zestiende, begin zeventiende eeuw toen de eerste Portugese Joden zich in Amsterdam vestigden. Meer dan vierhonderd jaar Joods erfgoed in Mokum.

Maar ‘wij Joden worden weggegumd’, constateerde mijn directeur toen we vorig jaar het boekje Feest in Amsterdam onder ogen kregen dat was gemaakt door de gemeente Amsterdam voor zestigduizend basisschoolkinderen, ter gelegenheid van het 750-jarig bestaan van de hoofdstad. Met geen woord wordt er in dat boekje gerept over de Joodse gemeenschap. Het is alsof je een historische vertelling bedenkt over het Amsterdamse (Nederlandse) voetbal en Johan Cruijff niet vermeld, of nog erger Johan Cruijff negeert.

De burgemeester heeft destijds geen excuses gemaakt, en zonder blikken en blozen presenteerde de toenmalige locoburgemeester en onderwijswethouder Marjolein Moorman, tegenwoordig PRO-Tweede Kamerlid, Feest in Amsterdam aan schoolkinderen. Overigens, eveneens traditionele Nederlandse feesten zoals Koningsdag en Kerstmis ontbraken in de verhalen voor de schoolkinderen. Ook dat geeft te denken.

‘We worden weggegumd’, merkte mijn baas, Holocaust-overlevende, op. In de Tweede Wereldoorlog werd tachtig procent van de hoofdstedelijke Joden door de nazi’s vermoord.

En thans worden Joden weggegumd.

Dat geldt niet voor de moslim gemeenschap. Volgens de gemeente heeft negen tot dertien procent van de huidige Amsterdammers een moslim achtergrond (85.000 tot 115.000). Is dat de reden dat de gemeente geruisloos (heimelijk?) een boekje heeft uitgegeven met de titel Langs moslimerfgoed in Amsterdam; routes &verhalen? Op de zwart-wit cover prijkt een soort model gezin, alsof ze uit de jaren vijftig van de vorige eeuw zijn gestapt. Een prachtig geklede jonge moeder, met tasje en witte haarband; een dochtertje in een beeldig ensemble van jasje en hoedje; de knappe vader, strak in een licht pak met das en het zoontje in een trui en aandoenlijke korte broek. Het beeld doet eerder denken aan de foto’s die bekend zijn van het Iran onder de sjah toen de inwoners van Teheran in een moderne setting over de straten paradeerden. Dit is niet hoe de nieuwkomers destijds worden herinnerd en trouwens tegenwoordig ook niet, hoewel op de foto een Turks gezin uit Amsterdam-Oost zou staan, aldus de gids.

Verbaasd ben ik over de publicatie over het moslim erfgoed in Mokum. Toen de Joodse uitgeverij Amphora de gemeente Amsterdam subsidie vroeg voor de publicatie Een wandeling door de geschiedenis van Joods Amsterdam van historicus en Amsterdammer Frans Thuijs, ter gelegenheid van 750 jaar Amsterdam, bleef het stil. Geen cent heeft het stadsbestuur onder leiding van Femke Halsema aan dit boeiende, bijzondere werk over letterlijk de Joodse plattegrond van Amsterdam willen besteden.

Echter de gids over het Moslim erfgoed in Amsterdam (welk erfgoed?) is wel betaald door de gemeente en gemaakt door het Moslim Archief, een jonge stichting, gezeteld in 010. Opdrachtgever is de Amsterdamse wethouder inclusie Touria Meliani. Onduidelijk is hoe deze stichting wordt gefinancierd behalve dat het drijft op giften en vrijwilligerswerk, zo is online te lezen. De cijfers zijn niet terug te vinden.

De liefde van Femke Halsema voor de grote moslim minderheid in de hoofdstad werd bovendien al duidelijk tijdens de Nakba-herdenking. De Nakba staat voor de ramp voor de 600.000 Palestijnen die in 1948 zijn verdreven toen de staat Israël werd uitgeroepen. Hoewel er nog geen tweeduizend Palestijnen in Mokum wonen, vond de Amsterdamse burgemeester het nodig om op Insta, zoals eerder op NR gepubliceerd, ‘de verdrijving van Palestijnen uit hun land tussen 1947 en 1949’ te memoreren. De burgemeester stelde dat haar gedachten uitgingen naar Palestijnse Amsterdammers ‘voor wie dit een dag is van pijn, verdriet en die dikwijls met heimwee leven’.

Halsema was even vergeten dat er toen tevens ‘een Nakba’ voor de 850.000 Joden uit de Arabische landen plaatsvond. Zij moesten vluchten voor vervolging, zij moesten al hun bezittingen – huizen – bedrijven – kunst – cultuur – taal – herinneringen achterlaten omdat – en nu komt het – de Arabische leiders de oprichting van een piepkleine Joodse staat verwierpen en hun onvrede, woede en geweld op hun Joodse medeburgers richtten.

Nadat Halsema was berispt door het Centraal Joods Overleg (CJO), dat haar Nakba-geste het Midden-Oosten conflict naar de stad importeert, meende de burgermoeder in een interview met AT5 het leiderschap van het CJO af te doen als ‘een kleine groep heren die zich elke keer uitspreekt’. Wonderlijk dat Halsema kan oordelen over wie de Joodse gemeenschap vertegenwoordigt.

Het kan de burgermoeder weinig schelen. Ze gaat door roeien en ruiten. Toen een paar weken geleden de SGP een conferentie over antisemitisme in het Nationaal Holocaust Museum zou houden, werd deze op het laatste moment door de burgermoeder afgezegd omdat er demonstraties van Pallies en Wappies bij het museum waren aangekondigd. Halsema had een demonstratie verbod kunnen instellen maar ze vond het beter om de SGP voor een fait accompli te stellen. Daarbij, als er gedemonstreerd zou worden kon dat tot een chaos en vernielingen leiden en toevallig zou de koning de volgende dag het Nationaal Holocaust Museum bezoeken. Tja…. En dan moet alles netjes blijven.

De wereld op zijn kop.
Halsema heeft de hoofdstad geïnfecteerd met haar moslim liefde. Zie ook de nieuw gekozen Amsterdamse gemeenteraad die eindeloos een discours aanging over een referendum over een volledige boycot van de Joodse staat, in plaats dat men zich druk maakt over het tekort aan woningen, de armoede in de stad en de straatterreur van bepaalde groepen. JA21 gemeenteraadslid Naomi Italiaander verwonderde zich in haar maidenspeech op het stadhuis: ‘Ik vraag u waar komt de obsessie met de staat Israël vandaan? Waar komt de obsessie met een internationale boycot vandaan? Waarom gaat het niet over de Amsterdammer zelf?’

Mijn voorspelling is dat Halsema voorsorteert op de functie van eerste vrouwelijke premier.